Acetilcolinesterase CAS: 9000-81-1
O efecto anticolinesterásico refírese á capacidade de certos fármacos ou substancias químicas para inhibir a actividade do encima acetilcolinesterase. A acetilcolinesterase é a responsable de descompoñer o neurotransmisor acetilcolina no corpo. Ao inhibir este encima, as anticolinesterasas aumentan os niveis de acetilcolina, o que leva a un aumento da actividade colinérxica.
A principal aplicación das anticolinesterasas é no tratamento de doenzas caracterizadas por unha diminución da actividade colinérxica. Entre elas inclúense trastornos neurolóxicos como a enfermidade de Alzheimer e a miastenia gravis. Na enfermidade de Alzheimer, as anticolinesterasas como o donepezilo, a rivastigmina e a galantamina utilízanse para inhibir a descomposición da acetilcolina e mellorar a neurotransmisión colinérxica. Isto pode axudar a mellorar a función cognitiva e potencialmente frear a progresión da enfermidade.
Na miastenia gravis, as anticolinesterases como a neostigmina e a piridostigmina utilízanse para mellorar a transmisión neuromuscular. Estes fármacos inhiben a acetilcolinesterase e aumentan os niveis de acetilcolina na unión neuromuscular, mellorando a forza muscular e reducindo a debilidade muscular.
As anticolinesterases tamén teñen aplicacións diagnósticas e terapéuticas en casos de intoxicación anticolinérxica. Os compostos anticolinérxicos, como certos insecticidas ou axentes nerviosos, poden causar un bloqueo colinérxico excesivo que leva a síntomas como confusión, taquicardia, boca seca e visión borrosa. Nestes casos, as anticolinesterases como a pralidoxima poden usarse para reverter os efectos aumentando os niveis de acetilcolina e competindo coas substancias tóxicas.
| Composición | NA |
| Ensaio | 99% |
| Aparencia | Po amarelo claro |
| Nº CAS | 9000-81-1 |
| Embalaxe | Pequeno e voluminoso |
| Vida útil | 2 anos |
| Almacenamento | Gardar nun lugar fresco e seco |
| Certificación | ISO. |








